متن : و في النكاح قولان : أحدهما و هو المشهور عدم الثبوت مطلقا ، لأن المقصود الذاتي منه الإحصان ، و إقامة السنة ، و كف النفس عن الحرام و النسل و أما المهر و النفقة فإنهما تابعان : و الثاني القبول مطلقا نظرا إلى تضمنه المال و لا نعلم قائله ، و في ثالث قبوله من المرأة دون الرجل لأنها تثبت النفقة و المهر ، و ذهب إليه العلامة . و الأقوى المشهور شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در نكاح بين فقهاء دو قول است : شارح ( ره ) مىفرماين : الف : قول مشهور از فقهاء است كه قائل به عدم ثبوت آن به قسم و شاهد هستند اعم از آنكه مدعى مرد بوده يا زن . و دليلشان بر اين حكم اين است كه : مقصود اصلى از نكاح احصان و حفاظت نفس از امر منافى با عفّت و نيز به پا داشتن سنّت اسلامى و توليد نسل مىباشد و هيچيك از اين امور ، مال نيست . سئوال اگرچه امور مزبوره از سنخ مال نيستند ولى علاوه بر اينها مهر و نفقه نيز در نكاح مقصود بوده و ايندو قطعا از امور مالى هستند . جواب ايندو در نكاح مقصود اصلى نبوده و جزء ملحقات و تبعات به